انتخاب صفحه
شماره 4463 - سه شنبه 23 آبان 1396
شماره های پیشین:

مرد هم زیر غم زلزله‌ای می‌شکند

سمیرا قیاسی


«مثل وقتی که دل چلچله‌ای می‌شکند
مرد هـــم زیر غــــم زلزله‌ای می‌شکند
زیر بارِ غــم شهرم جگـرم می‌سوزد
به خدا بال و پرم بال و پرم می‌سوزد
(حامد عسگری)
باز هم تعداد زیادی از هموطنان بی‌گناهم در یک لحظه، یک آن، یک نفس، بی نفس شدند و همه آرزوها و حرفهای نگفته و کارهای نکرده شون رفت زیر یک خروار خاک..نیست شدند‌. تمام شدند. انگار که هیچوقت نبودند.. و آنها که می‌مانند داغی ابدی و تمام نشدنی را به دوش میکشند که همیشه ایام جانشان را می‌خراشد...  آنها که می‌مانند حالشان خراب تر است از آنها که زیر آوار دفن می‌شوند که شاهد جسم بی‌جان عزیزانشان زیر تلی از خاک بوده اند.فرزندانی که اندکی پیش سر سفره شام نشسته بودند یا کتاب و دفتر مشق جلویشان باز بود پدر و مادری که در تدارک پهن کردن سفره شام یا آوردن سینی چای بودند برادری که پای درد دل خواهر نشسته بود یا پدر بزرگی که نوه اش را در آغوش گرفته بود همه و همه در یک چشم به هم زدن تمام شدند... همانطور که مردم رودبار، اهالی بوئین زهرا، شهروندان بم، ساکنان طبس، اهر و ورزقان و تمام مردمی‌که سالهای پیش از این زیر زلزله جان باختند از صفحه روزگار محو شدند و جز سنگ قبری و خاطره‌ای دور و داغی تلخ از آنان نماند مردم مظلومی‌که یکشنبه شب در غرب کشورمان دفن شدند هم چند روز دیگر وقتی تب و تاب خبرها و توییت‌ها و عکسهای فضای مجازی بخوابد از یاد می‌روند... و یک ماه بعد کسی نخواهد پرسید چرا شهری که 45 هزار نفر جمعیت دارد باید فقط یک بیمارستان 90 تخت خوابی داشته باشد؟ چرا بافت شهر تاریخی سرپل ذهاب باید آنقدر فرسوده باشد که با اولین تکان فرو بریزد؟ چرا مسکن مهری که 3 سال از احداث آن می‌گذرد جزو اولین ساختمانهایی باشد که ویران می‌شود؟ چرا همیشه وقتی بحران اتفاق می‌افتد یادمان می‌آید که ناوگان امدادیمان مشکل دارد که بالگرد به اندازه کافی نداریم که نیروی انسانی آموزش دیده مان کم است و باز هم مگر مردم به داد هم برسند...  امروز و فردا همه سعی در تبرئه خود می‌کنند و نواقص احتمالی را به گردن هم می‌اندازند و فردا اگر عمری باقی باشد ویرانه‌ها به محاق فراموشی خواهند رفت و باز هم کامیون‌های کمک برای کشور دوست و برادر عراق ارسال خواهد شد اما ایلام و کرمانشاه و سرپل ذهاب ما مثل بم که هنوز پیکرش از زخم زلزله مجروح است از یاد خواهد رفت...
خدایا ...دردهای ما را کی درمانی خواهی فرستاد؟
خسته ایم از همه بی‌مهری‌ها و مظلومیت مردمی‌که هیچ گناهی جز انسان بودن ندارند...

لطفا نظر خود را درباره این مطلب بیان نمایید

draggablePen