انتخاب صفحه
شماره 4535 - سه شنبه 24 بهمن 1396
شماره های پیشین:

نامه خسروان

یسنا طاهری مبارکه 

اهمیت خواندن متون کهن فارسی برای ما روشن است.  پیوند با گذشته ‌تاریخی خود جزوی از هویت و در واقع شناسنامه‌ ما را تشکیل می‌دهد. اما نکته در خور و شایسته‌‌ای وجود دارد و آن پاسخ دادن به این پرسش کلیدی است . آیا ما امروز می‌توانیم متن‌های کهن فارسی را به آسانی بفهمیم‌؟ پاسخ ساده است :بدون فهم واژگان و لغت‌هایی که در هزاران سال  نثر و شعر فارسی معنایی دگرگون یافته‌اند هرگز نمی‌توان متن‌های گذشته را خواند و فهمید. درپاسخ به این ضرورت ؛کوه آساترین اثر ادبی ایران و جهان یعنی شاهنامه را برگزیده‌ایم تا واژه‌ها و اصطلاحات آن را بررسی کرده و بتوانیم با متن‌های کهن آشنا شویم .البته ما همه‌ واژه‌ها‌ی شاهنامه را نمی‌توانیم در اینجا بیاوریم بلکه هدف ما بیشتر واژه‌هایی است که امروز  معنای آن کمتر شناخته شده یا دگرگون شده
 است.

روی چون پروین شدن: 
چو بر جَست و آمدش هنگامِ شوی         چو پروین شدش روی، چون قیر موی  
«روی چون پروین شدن »: رخساره به روشنی و زیبایی خوشه پروین شدن، کنایه از زیبا شدن 

هنرمند ماه: 
یکی پور زاد آن هنرمند ماه         چه گونه ؟ سزاوارِ تخت و کلاه 
«هنرمند ماه»: ماه روی ِ هنرمند؛ ماهِ کامل و با فضیلت؛ کنایه از زیبا روی دارای فضل و کمال 

درنگ بر آمدن:
نیا نامزد کرد شویَش  پشنگ             بدو دادو چندی بر آمد درنگ 
«درنگ بر آمدن »: مدتی گذشتن؛ سپری شدن زمان. نیا: پدر بزرگ 
 

لطفا نظر خود را درباره این مطلب بیان نمایید

draggablePen